تبلیغات
نای قلم - اشعار - حاج عبدالرضا هلالی - سال 92
نویسنده :حسین
تاریخ: چهارشنبه 18 تیر 1393 12:36 ق.ظ
فاطمیه اول - شب شهادت 23-12-92


زمینه
سال نو با فاطمیه    دیدنیه شور و حالم

بوی مادر رو گرفته   لحظه تحویل سالم

*بهار هر سال من تویی     محول الحال من تویی*

با لبخندی قبولم میکنی    به فرزندی قبولم میکنی

(( غلامتم مادر غلامتم ... ))



سال نو سال ظهوره    مهدی زهراست ایشالله

قبر یاس بی نشونه    تو مدینه میشه پیدا

*هوامو داره دعای تو     بهشتمه خاک پای تو*

شفاعت کن منو یا فاطمه     با دستای امیر علقمه

(( غلامتم مادر غلامتم ... ))



مادرم میگه یه عمره   که در خونت کنیزه

هر کسی که با حسینه    پیش تو خیلی عزیزه

*مگه چی میخوام من از شما    به غیر امضای کربلا*

شب جمعه که میری قتله گاه    ببر ما رو به پابوسی شاه

(( غلامتم مادر غلامتم ... ))










شور

عشق اله السلام    جلوه ی ماه السلام      مادر شاه السلام     دست من است و دامنت

در ره منزل جنون    اذن بده به خط خون    تا برسم به کاف و نون     دست من است و دامنت

(( دستم به دامنت مادر ))



سفره ی پر عنایتی    سلسله ی محبتی    گره گشای خلقتی    دست من است و دامنت

بانوی خانه ی علی    قوت شانه ی علی    اشک شبانه ی علی    دست من است و دامنت

(( دستم به دامنت مادر ))



عطر نسیم رهگذر    ای گل یاس شعله ور    مرا مران ز پشت در     دست من است و دامنت

همدم غربت علی    ذکر مصیبت علی   ای تو قیامت علی    دست من است و دامنت

(( دستم به دامنت مادر ))



از همگان گذر کنم   از غم دل حذر کنم    بی تو کجا سفر کنم؟    دست من است و دامنت

عشق تو باور من است    شور تو محشر من است   دست تو بر سر من است   دست من است و دامنت

(( دستم به دامنت مادر ))



دختر آئینه ذات   همسر چشمه ی حیات    مادر کشتی نجات    دست من است و دامنت

به عرش حق قائمه      شفیعه ای و عالمه    ذکر شهید علقمه    دست من است و دامنت

(( دستم به دامنت مادر ))



زخمی سر فراز تو    قبله ی هر نماز تو    از همه بی نیاز تو    دست من است و دامنت

زمزمه ی خدا تویی    سوره هل اتی تویی    دوا تویی شفا تویی    دست من است و دامنت

(( دستم به دامنت مادر ))









تک

خدا زده به نامت تموم عالمین و     دوسم داری برا اینکه دوست دارم حسین و

کنار سفره ی تو یه عمره قد کشیدم    یک نخ چادر تو به عالمی نمیدم

ای مادر اربابم    نوکرتم دریابم



دستی به غیر دستات سایه ی رو سرم نیست   هیچی تو دنیا مثل دعای مادرم نیست

یه کاری مست ذکر علی مدد شم     سینه زدی تا من هم سینه زنی بلد شم

ای مادر اربابم    نوکرتم دریابم



دربدرم مدینه دوباره غرق دردم    بگو کجاست مزارت کچا رو من بگردم؟

کار همیشگیمه یه عمره آه و زاری   باید که دق کنم من، چرا حرم نداری؟

ای مادر اربابم    نوکرتم دریابم



انگاری تا مدینه قبر تو بی نشونه   قبر امام حسن هم خاکی باید بمونه

شبای فاطمیه کوچه میاد به یادم    کاشکی بودم تو کوچه جوابشو میدادم

ای مادر اربابم    نوکرتم دریابم









شور (روح اله بهمنی)

چه سخته عاشقی ندونه خونه ی دلبرش کجاست

چه سخته بچه ای ندونه مزار مادرش کجاست

* منم و این اشکای جاری    می میرم از دل بی قراری *

* کی میگه قبرت بی نشونه؟     تو دل من حرم که داری *

مزار تو و مزار شاه کربلا نداره    حرم تو و حرم امام رضا نداره

(( بی بی بی حرمی    دل و دلبرمی    دوست دارم که بگم مادرمی ))



خدائی بایدم که اشکام همیشه بوی غم بده

مدینه هیچکی نیست که روضه بخونه نوحه دم بده

* داره دل من این و باور    خدا به هر عاشق حیدر *

* اجازه داده که بتونه    دیگه به زهرا بگه مادر *

به نون و نمک سر سفره ی شما می نازیم    مدینه برای تو و بچه هات حرم می سازیم

(( بی بی بی حرمی    دل و دلبرمی    دوست دارم که بگم مادرمی ))



یه عمره سینه میزنم با یاد محرم حسین

به دنبال تو من می گردم به زیر پرچم حسین

* همیشه داری تو هوام و    میبینی این اشک و دعام و *

* میگیرم از دست شکستت    من امضای کرب و بلام و *

خدا میدونه همیشه با تو علقمه چه غوغاست    روی کبودت و میذاری رو خاک قبر عباس

(( بی بی بی حرمی    دل و دلبرمی    دوست دارم که بگم مادرمی ))









واحد

بر در خانه ی تو گدایم    من اگر عاشق کربلایم     مادری کرده ای تو برایم

چشم ما و کرمت مادر    دست ما و علمت مادر    قلب ما شد حرمت مادر

(( مولاتی فاطمه الزهرا... ))



با غم و غصه ها خو گرفتی    دست خود را به پهلو گرفتی   مردم از بس ز من رو گرفتی

جانم از غصه شده بر لب    میبینم اشک تو را هر شب    وای از بی مادری زینب

(( مولاتی فاطمه الزهرا... ))



ای توانم چرا ناتوانی    ای بهارم به رنگ خزانی    روی ماهت شده ارغوانی

از داغت خون جرگم زهرا    مبهوت میخ درم زهرا    پس کو محسن پسرم زهرا

(( مولاتی فاطمه الزهرا... ))











واحد

آنچنان داغ تو بر روی دوش دلم سنگین است     که بهار فرجت حسرت فروردین است

محض امسال نه... این غصه­ ی چندین قرن است     قصّه­ ی درد فراق تو غمی دیرین است

سال ­ها در پس آه دل ما می­ گذرند     پشت ایّام بدون تو بسی نفرین است

لحظه­ ی ناب شکوفا شدنم در روضه است    هر کجا حرف بهار است بهارم این است

اشک، چون باده ­ی نابی ­ست که سرمستی آن      با وجود همه­ ی شوری آن شیرین است

برخلاف همه امسال لباسم... قلبم...      با سیاهی غم فاطمیه رنگین است

به چه سالی شود امسال که از آغازش     نایم از نغمه­ ی یا فاطمه آهنگین است

باغبان! دور کن از حائل در یاست را     غنچه ­ات در خطر حمله­ ی یک گلچین است









واحد

زهرا به ما قدم به قدم لطف کرده است       نه هر قدم که دم همه دم لطف کرده است

هو هوی ذوالفقار هم از هوی فاطمه است      یعنی که دم به تیغ دو دم لطف کرده است

ما بچه های ناخلفی بوده ایم که     مادر به ما هزار رقم لطف کرده است

سوگند می خوریم به پهلوی فاطمه     زهرا به ما بدون قسم لطف کرده است

با سفره داری پسر ارشدش به ما     نه اشتباه شد به کرم لطف کرده است

شب های جمعه ناله ی شش گوشه می رسد     بانوی بی حرم به حرم لطف کرده است

عباس اگر به عرصه ی محشر گره گشاست     زهرا به آن دو دست قلم لطف کرده است

ضرب غلاف و ضربه ی در ضرب دست کفر     دنیا مگر به فاطمه کم لطف کرده است...









شور (مهدی کمانی)

هوا هوای منای عشق    کاش بمیریم ما برای عشق

کاش بشه پر زد دوباره تو    هوای جبهه هوای عشق

مثل تموم آسمونیا    سائل هر روز و هر شبیم

مثل تموم آسمونیا    ما همه سرباز زینبیم

(( یا حبیبی نور عینی    انت فی قلبی یا حسین... ))



هوا هوای حسینیون    هوا هوای عشق و جنون

کاشکی یه روزی منم بشم    برای تو غرق خاک و خون

کربلا رفتن جنون میخواد   پس آقاجون باز جنون بده

ما همه رزمنده ی توایم   بیا آقام اذن خون بده

(( یا حبیبی نور عینی    انت فی قلبی یا حسین... ))



هوا هوای درد و غمه    بمیرم آقام بی حرمه

یه روزی شیعه می بینه که    رو گنبد سبزت پرچمه

حسن حسن ذکر لب ماست    میگیم و طوفان بپا میشه

ایشالله باشیم و ببینیم    بقیع تو کربلا میشه

(( یا کریم آل طاها   یا حسن یا مجتبی... ))









شور

ای راز آسمانی خورشید مرتبت     گیسو به هم مریز إذا الشمسُ کوّرت

 ای بی کرانه، ای پر از ابهام، ای بزرگ!      دریا صفت، کویر صفت، آسمان صفت!

هنگامه ی بهار جهان با تو دیدنی است      بی تو نه من نه عشق نه دنیا نه آخرت

 گیسوی تو قیامت کبری است مهربان!       چشمان تو نهایت دنیاست عاقبت!

 بر من که می رسی کمی آهسته تر برو       دستم نمی رسد به بلندای دامنت


ابزارک های وبلاگ
  • کل بازدید:
  • بازدید امروز :
  • یازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :